Bir \u201cstring\u201d ya da \u201ckelime katar\u0131\u201d, genellikle harflerden olu\u015fan karakterler dizisidir. \u00c7\u0131kt\u0131n\u0131z\u0131n g\u00fczel ve manal\u0131 g\u00f6r\u00fcnmesi i\u00e7in, i\u00e7inde isimler ve adresler olabilmesi i\u00e7in, programlar\u0131n\u0131z\u0131n string’ler kullanmas\u0131 \u015fartt\u0131r. C dilinde string in tam tan\u0131m\u0131, “char” tipi bilgilerin, NULL karakter (yani s\u0131f\u0131r) ile sonland\u0131r\u0131lmas\u0131’<\/b>d\u0131r.
C’de bir string’in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131raca\u011f\u0131, kopyalayaca\u011f\u0131 yada ekrana yans\u0131taca\u011f\u0131 zaman, bunlar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftiren fonksiyonlar, string’in sonundaki NULL bulunana dek bu i\u015flemi yapmak \u00fczere programlanm\u0131\u015ft\u0131r.
<\/p>\nARRAY (dizi) NED\u0130R?<\/h3>\n
Dizi, ayni tip verilerin birbiri arkas\u0131na tan\u0131mlanmas\u0131d\u0131r. String, bir cins dizidir.
CHRSTRG.C:
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 char isim[7];\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0 \/* Bir karakter dizisi tanimlayalim *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[0] = ‘T’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[1] = ‘u’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[2] = ‘r’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[3] = ‘g’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[4] = ‘u’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[5] = ‘t’;
\u00a0\u00a0\u00a0 isim[6] = 0; \u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0 \/* Bo\u015f karakter – stringin sonu *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Isim %s dur. \\n”,isim);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“I\u00e7inden bir karakter: %c\\n”,isim[2]);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Ismin bir par\u00e7as\u0131: %s \\n”,&isim[3]);
}
================================================================
Bu programda, ilk \u00f6nce, “char” tipi bir tan\u0131mlama g\u00f6r\u00fcyoruz.
K\u00f6\u015feli parantezler i\u00e7inde, ka\u00e7 hanelik bir dizi tan\u0131mlanaca\u011f\u0131n\u0131 belirtiyoruz.
C dilinde b\u00fct\u00fcn diziler s\u0131f\u0131rdan ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu tan\u0131mlama ile kullanabilece\u011fimiz en y\u00fcksek index de\u011feri 6 d\u0131r.
<\/p>\n
Demek ki, “isim” de\u011fi\u015fkeni, i\u00e7inde 7 tane karakter tutabilir. Fakat en son
karakterin s\u0131f\u0131r olmas\u0131 zorunlulu\u011fu oldu\u011fu i\u00e7in, kullan\u0131labilecek olan alan
6 karakterliktir. Bu stringin i\u00e7ine manal\u0131 bir \u015fey y\u00fcklemek i\u00e7in, yedi tane
komut veriyoruz – her biri, stringe bir karakter atamaktad\u0131r. En sonunda da,
stringin sonunu belirten s\u0131f\u0131r rakam\u0131n\u0131 koyuyoruz. (Bir “#define” ile NULL
karakteri, program\u0131n ba\u015f\u0131nda s\u0131f\u0131r olarak tan\u0131mlayabiliriz)
printf komutundaki %s i\u015fareti, printf’e “isim” isimli stringden, s\u0131f\u0131ra
rastlay\u0131ncaya kadar ekrana yazmas\u0131n\u0131 belirtir. Dikkat etmeniz gereken bir
nokta, “isim” de\u011fi\u015fkeninin indexinin yaz\u0131lmas\u0131n\u0131n gerekmedi\u011fidir
STRING’\u0130N B\u0130R KISMININ YAZILMASI
\u0130kinci printf komutu ise %c ile, stringin i\u00e7inden sadece bir karakter
(harf) yaz\u0131lmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir istedi\u011fimiz karakterin index numaras\u0131n\u0131 da,
“isim” de\u011fi\u015fkeninin yan\u0131na, k\u00f6\u015feli parantezler aras\u0131nda g\u00f6sterebiliriz
Son printf komutunda ise, stringin 4. karakterinden itibaren yazman\u0131n bir
\u00f6rne\u011fidir”isim” de\u011fi\u015fkeninin \u00f6n\u00fcndeki & (ampersand) i\u015fareti isim[3]’un
haf\u0131zada sakland\u0131\u011f\u0131 adresin printf’e ge\u00e7irilmesini belirtir. Adresleri 8.
konuda g\u00f6rece\u011fiz, fakat ufak bir \u00f6rnek ile size bizleri nelerin
bekledi\u011fini g\u00f6stermek istedim.
BAZI STRING FONKSIYONLARI
STRING.C
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 char isim1[12],isim2[12],karisik[25];
\u00a0\u00a0\u00a0 char baslik[20];
\u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(isim1,”Rosalinda”);
\u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(isim2,”Zeke”);
\u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(baslik,”Bu bir basliktir.”);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(” %s\\n\\n” ,baslik);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“isim 1: %s \\n”,isim1);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“isim 2: %s \\n”,isim2);
\u00a0\u00a0\u00a0 if(strcmp(isim1,isim2)>0) \/* sayet isim1 > isim2 ise, 1 dondurur *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(karisik,isim1);
\u00a0\u00a0\u00a0 else
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(karisik,isim2);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Alfabetik olarak en buyuk isim %s dir.\\n”,karisik);
\u00a0\u00a0\u00a0 strcpy(karisik,isim1);
\u00a0\u00a0\u00a0 strcat(karisik,” “);
\u00a0\u00a0\u00a0 strcat(karisik,isim2);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Iki isim birden %s\\n”,karisik);
}
================================================================
\u0130lk \u00f6nce 4 tane string tan\u0131ml\u0131yoruz. Daha sonra, “strcpy” isimli \u00e7ok pratik
bir fonksiyona geliyoruz. yapt\u0131\u011f\u0131 is, bir stringi, bir di\u011ferine, ta ki
s\u0131f\u0131r bulunana kadar kopyalamak. Hangi string’in hangisine kopyalanaca\u011f\u0131n\u0131 hat\u0131rlamak icin, bir atama komutunu dusunun (“x=23” gibi).
Veri, sa\u011fdakinden, soldakine kopyalan\u0131r. Bu komutun yap\u0131lmas\u0131ndan sonra, isim1 in i\u00e7inde, “Rosalinda” olacakt\u0131r \u2013 \u00e7ift t\u0131rnaks\u0131z olarak.
\u00c7ift t\u0131rnaklar, derleyicinin sizin bir string tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131z\u0131 anlamas\u0131 i\u00e7in gereklidir.
STRINGLER\u0130N ALFABETIK OLARAK SIRAYA KONMASI
\u0130lginizi \u00e7ekebilecek di\u011fer bir fonksiyonda, “strcmp” dur. \u015eayet kendisine
ge\u00e7irilen birinci string ikinciden daha b\u00fcy\u00fckse, 1 d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr, ayni ise 0, ve
ikinci daha b\u00fcy\u00fckse -1 d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr. “Zeke” stringinin kazanmas\u0131, sizi herhalde
\u015fa\u015f\u0131rtmaz. Burada stringin boyu \u00f6nemli de\u011fildir, sadece i\u00e7indeki
karakterler. Ayr\u0131ca harflerin buyuk yada k\u00fc\u00e7\u00fck harf olmas\u0131 da fark ettirir.
C de bir stringin b\u00fct\u00fcn harflerini k\u00fc\u00e7\u00fck yada b\u00fcy\u00fc\u011fe \u00e7eviren fonksiyonlar da
vard\u0131r. Bunlar\u0131 daha ileri kullanaca\u011f\u0131z.
STRINGLER\u0130 B\u0130RBIRINE EKLEMEK
En son sat\u0131rda, “strcat” isimli yeni bir fonksiyon g\u00f6receksiniz. G\u00f6revi,
bir string’in sonuna di\u011fer stringi eklemektir. Bunu yaparken NULL karakterin
de yerli yerinde olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada, “isim1”, “kar\u0131\u015f\u0131k” ‘a
kopyalan\u0131r, daha sonra “kar\u0131s\u0131k” a iki bo\u015fluk ve “isim2” eklenir. Stringler
zor de\u011fildir, ve son derece faydal\u0131d\u0131rlar. Onlar\u0131 kullanmay\u0131 iyice
\u00f6\u011frenmenizde fayda vard\u0131r.
<\/p>\n
INTDIZIN.C:
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 int degerler[12];
\u00a0\u00a0\u00a0 int index;
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 12;index++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 degerler[index] = 2 * (index + 4);
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 12;index++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Index = %2d deki degeri %3d dir..\\n”,index,degerler[index]);
}
================================================================
Bu programda, bir tamsayi dizisi tan\u0131ml\u0131yoruz. g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz gibi, ayn\u0131 string
tan\u0131mlama gibi.. Bu sayede, index de\u011fi\u015fkeni hari\u00e7 on iki tane de\u011fi\u015fkenimiz
oluyor. Bu de\u011fi\u015fkenlerin isimleri “degerler[0]” , “degerler[1]” ,vs. dir.
\u0130lk “for” d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde, bunlara de\u011fer at\u0131yoruz, ikincisi ise, index de\u011fi\u015fkeni
ve “degerler” dizisinin i\u00e7indekileri ekrana yaz\u0131yor.
<\/p>\n
BUYUKDIZ.C:
================================================================
char isim1[] = “Birinci Program basligi”;
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 int index;
\u00a0\u00a0\u00a0 int ivir[12];
\u00a0\u00a0\u00a0 float tuhaf[12];
\u00a0\u00a0\u00a0 char isim2[] = “Ikinci Program Basligi”;
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 12;index++)
\u00a0\u00a0\u00a0 {
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 ivir[index] = index + 10;
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 tuhaf[index] = 12.0 * (index + 7);
\u00a0\u00a0\u00a0 }
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“%s\\n”,isim1);
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“%s\\n\\n”,isim2);
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 12;index++)\u00a0\u00a0\u00a0
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“%5d %5d %10.3f\\n”,index,ivir[index],tuhaf[index]);
}
================================================================
Burada, “float” olarak tan\u0131ml\u0131 bir kayar nokta dizisi g\u00f6r\u00fcyorsunuz. Ayr\u0131ca
bu program, string’lere nas\u0131l ba\u015flang\u0131\u00e7 de\u011feri atanabilece\u011fini g\u00f6steriyor.
k\u00f6\u015feli parantezlerin i\u00e7ini bo\u015f b\u0131rakarak, derleyicinin o veriyi saklamak
i\u00e7in yeteri kadar yer ayarlamas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131k. Program\u0131n i\u00e7inde, bir string
daha ilk de\u011ferini veriyoruz. Ba\u015fka yeni bir \u015fey yok bu programda. de\u011fi\u015fkenler
rastgele de\u011ferlere atan\u0131r, ve sonra da bu de\u011ferler ekrana yazd\u0131r\u0131l\u0131r.
<\/p>\n
GERIDOND.C:
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 int index;
\u00a0\u00a0\u00a0 int matrix[20];
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 20;index++) \/* veriyi uretelim *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 matrix[index] = index + 1;
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 5;index++) \/* orjinal veriyi, ekrana. *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Baslangic matrix[%d] = %d\\n”,index,matrix[index]);
\u00a0\u00a0\u00a0 yapbirsey(matrix); \/* fonksiyona gidip, deger degistirme *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 for (index = 0;index < 5;index++) \/* degismis matrix i yazalim *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Geri donen matrix[%d] = %d\\n”,index,matrix[index]);
}
yapbirsey(list) \/* Veri donusunu gosterir *\/
int list[];
{
\u00a0\u00a0\u00a0 int i;
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 5;i++) \/* orjinal halini goster *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Onceki matrix[%d] = %d\\n”,i,list[i]);
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 20;i++) \/* hepsine 10 ekle *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 list[i] += 10;
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 5;i++) \/* son halini yaz *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“Sonraki matrix[%d] = %d\\n”,i,list[i]);
}
================================================================
Bir fonksiyondan de\u011fer d\u00f6nd\u00fcrmenin bir yolu da, diziler kullanmakt\u0131r.
Burada 20 hanelik bir dizi tan\u0131mlad\u0131ktan sonra, i\u00e7ine de\u011ferler at\u0131yoruz,
bu de\u011ferlerin ilk be\u015fini ekrana yazd\u0131ktan sonra, “yapbirsey” isimli
fonksiyona atl\u0131yoruz. Burada g\u00f6rece\u011finiz gibi, bu fonksiyon “matrix” isimli
diziye “list” demeyi tercih ediyor. Fonksiyona, ne cins bir dizi ge\u00e7ece\u011fini
bildirmek i\u00e7in, “int” olarak “list”i tan\u0131ml\u0131yoruz. Fonksiyona ka\u00e7 elemanl\u0131k
bir dizi ge\u00e7e\u011fini s\u00f6ylememize l\u00fczum yok, fakat istenirse belirtilebilir. Bu
nedenle bo\u015f k\u00f6\u015feli parantezler kullan\u0131yoruz.
Bu fonksiyon da, kendisine ge\u00e7en de\u011ferleri g\u00f6sterdikten sonra, bu de\u011ferlere
10 ekliyor, ve yeni de\u011ferleri g\u00f6sterip, ana programa geri donuyor. Ana
programda g\u00f6r\u00fcyoruz ki, fonksiyonun yapt\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fiklikler,
“matrix” de\u011ferlerini de de\u011fi\u015ftirmi\u015f.
Dizilerin, normal de\u011fi\u015fkenlerin aksine, fonksiyondaki de\u011ferleri de\u011fi\u015fince,
\u00e7a\u011f\u0131ran programdaki dizinin de\u011ferlerinin de\u011fi\u015fmesini garipseyebilirsiniz.
Pointerlar konusuna gelince b\u00fct\u00fcn bunlar daha manal\u0131 olacakt\u0131r.
<\/p>\n
COKLUDIZ.C:
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 int i,j;
\u00a0\u00a0\u00a0 int buyuk[8][8],dev[25][12];
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 8;i++)
\u00a0\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0 for (j = 0;j < 8;j++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 buyuk[i][j] = i * j; \/* Bu bir carpim tablosudur *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 25;i++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 for (j = 0;j < 12;j++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 dev[i][j] = i + j; \/* Bu da bir toplama tablosudur *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 buyuk[2][6] = dev[24][10]*22;
\u00a0\u00a0\u00a0 buyuk[2][2] = 5;
\u00a0\u00a0\u00a0 buyuk[buyuk[2][2]][buyuk[2][2]] = 177; \/* bu, buyuk[5][5] = 177; demek *\/
\u00a0\u00a0\u00a0 for (i = 0;i < 8;i++) {
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 for (j = 0;j < 8;j++)
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“%5d “,buyuk[i][j]);
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 printf(“\\n”); \/* Her i nin degeri artinca, bir RETURN *\/
\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 }
}
================================================================
Burada iki tane iki boyutlu dizi kullan\u0131yoruz. “buyuk” adli 8 e 8 lik
dizinin elemanlar\u0131 [0][0] dan [7][7] ye kadar, toplam 64 tanedir. Di\u011fer
tan\u0131ml\u0131 “dev” dizi ise, kare de\u011fildir, fakat dizinin kare olmas\u0131n\u0131n \u015fart
olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren bir \u00f6rnektir.
\u0130ki dizi de biri \u00e7arp\u0131m tablosu, di\u011feri de toplama tablosu ile doldurulur.
Dizi elemanlar\u0131n\u0131n tek tek de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6stermek i\u00e7in, \u00f6nce
“buyuk” un elemanlar\u0131nda birine, “dev” in bir eleman\u0131 ile, 22 ile
\u00e7arp\u0131ld\u0131ktan sonra atan\u0131r. \u0130kinci atamada ise, “buyuk[2][2]” eleman\u0131 5
de\u011ferine atan\u0131r. Herhangi bir i\u015flemin index olarak kullan\u0131labilece\u011fini
g\u00f6steren \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc atama ise, asl\u0131nda “buyuk[5][5] = 177;” dir.
DIZITOPLAMI.C:
================================================================
#define MAX_ELEMAN 100
int toplami(int a[], int n) {
\u00a0if (n < 1 || n > MAX_ELEMAN) {
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0 printf(“Hata: Sadece 1 ila %d aras\u0131ndaki eleman say\u0131s\u0131n\u0131 toplayabilirim”,MAX_ELEMAN);
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 exit(1); }
\u00a0else
\u00a0\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0 if (n == 1) return a[0];
\u00a0\u00a0\u00a0 else return (a[n-1] + toplami(a,n-1));
}
================================================================
Burada da recursion ve dizileri beraber kullan\u0131yoruz ve bir dizinin elemanlar\u0131n\u0131 topluyoruz – kendi kendimizi \u00e7a\u011f\u0131rarak.
STRLEN.C:
================================================================
main()
{
\u00a0\u00a0\u00a0 char isim[] = “Charles Bronson”;
\u00a0\u00a0\u00a0 printf(“\u0130sim:\u00a0 %s dir, ve bu isim %d harften olu\u015fmaktad\u0131r. \\n”, isim, strlen(isim));
}
================================================================
Burada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcz strlen fonksiyonu, herhangi bir string’in boyunu sizlere d\u00f6nd\u00fcrecektir – sonundaki s\u0131f\u0131r\u0131 saymadan.
<\/p>\n
Bir Sonraki Konu<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" KEL\u0130ME D\u0130Z\u0130LER\u0130 (STRING) NED\u0130R? Bir \u201cstring\u201d ya da \u201ckelime katar\u0131\u201d, genellikle harflerden olu\u015fan karakterler dizisidir. \u00c7\u0131kt\u0131n\u0131z\u0131n g\u00fczel ve manal\u0131 g\u00f6r\u00fcnmesi i\u00e7in, i\u00e7inde isimler ve adresler olabilmesi i\u00e7in, programlar\u0131n\u0131z\u0131n string’ler kullanmas\u0131 \u015fartt\u0131r. C dilinde string in tam tan\u0131m\u0131, “char” tipi bilgilerin, … Continue reading